افشاگری در سازمان؛ علت‌یابی چرایی آن

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

کیومرث مولادوست

چکیده

زمینه و هدف: سامانه مدیریتی، مهم‌ترین بخش سازمان است. چنانچه در این بخش از سامانه بداخلاقی، کج‌رفتاری و سوءمدیریت وجود داشته باشد به همان میزان می‌تواند آسیب جدی به سازمان به‌خصوص به منابع انسانی وارد سازد. این مطالعه از منظر (ماهیت و روش)، توصیفی و از حیث هدف، کاربردی است. جامعه آماری این مطالعه مربوط به حوزه مدیران میانی و واحدهای صف می‌باشد. هدف از این مطالعه، شناسایی عوامل و علل چرایی افشاگری در سازمان بود.


بحث و نتیجه‎گیری: افشای ناهنجاری، به عنوان بخشی از سیستم‌های کنترل داخلی انواع سازمان‌ها، به یکی از مهم‌ترین و مؤثرترین راه‌های کشف و جلوگیری از ناهنجاری‌های سازمانی تبدیل شده است. عدم توجه به گزارشات متعدد افشاگران، توسط سامانه مدیریتی ارشد سازمان و بخش‌های نظارتی، موجب قلدری در سازمان شده و سامانه مدیریتی میانی به تصور اینکه سطوح بالادستی توانایی کنترل وی را ندارند و یا می‌تواند آنها را بفریبد، همواره با قلدری و انحصارگری به اداره‌ امور می‌پردازد. قلدری در سازمان، باعث افزایش ترک محل خدمت، غیبت، کاهش انگیزه، مسمومیت محل کار و غیره می‌شود. ضمناً بی‌توجهی در قبال افشاگری، باعث صدور دایره افشاگری به‌برون سازمان شده، و همچنین سکوت سازمانی بوجود می‌آید و بهره‌وری کارکنان به شدت کاهش می‌یابد.


کلید واژه‌ها: سکوت سازمانی، بهره‌وری، رهبری، سلسه مراتبی

##plugins.generic.usageStats.downloads##

##plugins.generic.usageStats.noStats##

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

استناد به مقاله
1.
افشاگری در سازمان؛ علت‌یابی چرایی آن. مجله مدیریت فراگیر [اینترنت]. 8ژانویه2019 [ارجاع شده 16جولای2019];4(2):119-27. Available from: http://wjem.ir/index.php/WJEM/article/view/120
نوع مقاله
مقاله مروری